OVERDENKING: … NEDERGEDAALD TER HELLE … IK HEB DE SLEUTELS …

Paasmorgen vind ik een van de mooiste morgens van het jaar. Op deze dag, vandaag dus, wordt overal ter wereld de glorievolle luisterrijke overwinning van onze Heer Jezus Christus op de dood gevierd, bejubeld, beleden, bezongen. Met dans, gebaren, gebeden, lezingen, liederen, muziek, rituelen, symbolen, techniek & geluid, vlaggen en banieren, woorden, net wat bij je gemeente, je geloofsgemeenschap, je kerk en bij jou past. En niet te vergeten: met het paasontbijt.

Op deze Paasmorgen wil ik een wonderlijke ervaring van een tijdje terug met je delen. Het heeft mijn liefde voor Jezus nog intenser gemaakt. Ik ben op vakantie in Istanbul. In een kleine Oosters-Orthodoxe kerk ontwaar ik een fresco. Het raakt me onverwacht diep in mijn ziel. Ik sta verbijsterd, als aan de grond genageld en staar naar een eeuwenoude voorstelling van de Heer in stralend wit en goud, omgeven door een lichtende kring van sterren, staande op twee uit de spongingen stuk getrapte deuren. Onder Zijn voeten gaapt een grijs zwart gat waarin kapotte sleutels zweven. De Heer sleept in volle vaart twee menselijke figuren aan hun polsen omhoog uit hun graftomben, terwijl getuigen het drietal omringen. Klik hier voor een uitgebreide uitleg van deze fresco. En opeens gaat me een licht op: “AHA! Wordt dit nu bedoeld met het ‘nedergedaald ter helle, ten derde dage wederom opgestaan van de doden’ uit de apostolische geloofsbelijdenis?” Lees hier (PDF) een uitgebreide uitleg over dit gedeelte uit het Apostolicum.

Als je zoals ik vertrouwd bent met de Calvinistische gedachte dat je ‘het nederdalen van de Heer in de hel’ symbolisch dient te duiden en dat dit betekent, dat “het smartelijke sterven aan het kruis voor Hem als de aller diepste hel moet zijn geweest” (zie ook Heidelbergse catechismus, Zondag 16, vraag 44), dan kom je niet zo snel op het idee om het anders te zien. Maar het kan dus nog meer betekenen. Want ja, de eerste christenen geloofden, dat de Heer in alle lijden met Gods schepping kon en kan meevoelen. Wat een troostrijke gedachte vind ik dit, juist anno nu, in een tijd dat het immense lijden van al wat leeft via FB en andere media onafgebroken je huiskamer binnenstroomt. En ja, men was ervan overtuigd dat de Heer tussen Goede vrijdag en Paasmorgen afgedaald is in de krochten van het meest doodse duistere rijk dat je je maar kunt voorstellen en dat Hij daar heeft gezegevierd: de laatste vijand, de dood, glorieus heeft verslagen!

Daarom ben ik o zo blij met de ontdekking van dit fresco: sinds Jezus’ opstanding staan de poorten van het dodenrijk wagenwijd open. Met recht wordt Hij vandaag bejubeld en vereerd: Jezus is Overwinnaar. Met Zijn woorden wil ik jullie daarom allen een gezegend Paasfeest wensen en je voor elke moment van je leven moed inspreken:

Wees niet bevreesd, Ik ben de Eerste en de Laatste, en de Levende,
en Ik ben dood geweest en zie, Ik ben levend tot in alle eeuwigheid. Amen.
En Ik heb de sleutels van het rijk van de dood en van de dood zelf.

Gezegend Paasfeest!

Sandra Hermanus-Schröder